Thema’s
Milieublog archief
Home > Milieublog > juli 2009
Milieublog archief: juli 2009
Beter dan de grondwet!
2009
Tot nu toe bleef het nog een klein beetje binnen de perken. Het verkopen van overheidsgebouwen om de begroting dicht te rijden was dan wel een vorm van collectieve verarming, maar om nu te zeggen dat je daarmee het wezen van de democratie aantastte, … neen. Laten we het houden bij een niet al te verstandige maatregel om het eigen blazoen op te poetsen. Veel heeft het niet geholpen: de oppositie veegde Verhofstadt met een welgemikt ‘wie gelooft deze mensen nog’ van zijn voetstuk. Eigen schuld, dikke bult, denken we dan, en we gaan over tot de wanorde van de dag.
Het was dan ook even schrikken toen we hoorden dat de regering Van Rompuy de technieken van Verhofstadt over nam. Niet in het enkelvoud, maar in het kwadraat. En deze keer gaat het niet over de eenvoudige verkoop van overheidsgebouwen. Neen, was het dat maar! Vandaag worden wetten te koop gesteld. Alvast eentje toch. Van Rompuy is bereid de wet op de kernuitstap te verkopen aan Electrabel voor – naar wordt gefluisterd – zo’n dertig miljard euro.
Verleidelijk, natuurlijk, als je een armlastige staat overerft en zowat heel je vastgoed al verkocht is. Het geld moet toch van ergens komen, nietwaar? Zelfs Amada zaliger wist het al. ‘Haal het geld waar het zit, bij de rijken, bij de banken’ was een van de meer sappige slogans van de jaren ’80. Bij de banken valt nu niet veel te rapen, die haalden het geld waar het zat, bij de belastingbetaler. Blijft: de rijken. En wie is er nu rijker dan Electrabel? Dus: 30 miljard in ruil voor een wet, kan toch niet te veel gevraagd zijn.
Het idee is zo dom nog niet. Het aanbod overheidsgebouwen is beperkt. Het aanbod wetten daarentegen! Als het met deze deal goed afloopt, dan openen zich ongekende horizonten. Wat dacht u bijvoorbeeld van de wet op sperperiode voor de solden? Daar kennen we wel enkele geïnteresseerden voor. Ook in het strafrecht moet een en andere te rapen vallen. De wet die het stakingsrecht regelt. Hoeveel zou die waard zijn? Of de taalwetten? Misschien een Chinese investeerder die interesse heeft in de wet op de vrije meningsuiting?
Toegegeven, niet voor iedere wet zal het storm lopen. Maar vele kleintjes maken ook één groot.
En al bij al is het verstandig te beginnen met de wet op de kernuitstap. Allez, toch beter dan met de grondwet, om er maar één te noemen. We houden toch nog een beetje democratie over. Minder, dat is waar. Maar wie een omelet wil bakken, moet eieren breken.
By the way: u gelooft toch niet dat Electrabel dat geld ook ooit werkelijk zal betalen, zeker?
Dan bent u wel bijzonder naïef. Of zat u de voorbije jaren op een ander hemellichaam.
8 juli 2009 | Kris Van Rossem
Te veel ozon? Uitstel vragen…
2009
Het prachtige weer verlaagt niet alleen het werkritme, het zorgt ook voor een verlaging van ons aller longinhoud. Want er zit weer te veel ozon in de lucht. Veel zon, warmte, weinig wind en luchtvervuiling samen zorgen voor een fijne cocktail waar na een tijdje ozon uit komt. Die tast onze longen aan, waardoor zeker kinderen, ouderen en zieken het extra voorzichtig aan moeten doen. Maar het pakt dus iedereen wel een beetje op de adem.
Het was aftellen tot het ozonalarm, de afgelopen dagen. Want van zodra de zon er is, kan je er vergif op innemen dat een paar dagen later ook het ozon de kop opsteekt. En inderdaad, Ircel verstuurde op 30 juni haar eerste waarschuwingsbericht.
De belangrijkste bronnen van deze stoffen zijn het verkeer, de industrie en het gebruik van vluchtige oplosmiddelen. Interessant is dat deze overheidsdienst in haar berichten er op wijst dat maatregelen die in de tijd en de ruimte beperkt zijn (bv. lokale ingrepen in het verkeer alleen bij hoge ozonconcentraties) in België niet ozonreducerend zijn, wel integendeel. De ernst van de fotochemische verontreiniging is te groot voor mens en plant om de bestrijding ervan te herleiden tot losse, spectaculaire maar inefficiënte maatregelen die de valse indruk wekken dat het probleem ten gronde wordt aangepakt.
“Een duurzame, drastische en Europese aanpak is nodig om het ozonprobleem op lange termijn te verhelpen,” stelt Ircel. Door meer milieuvriendelijk transport te gebruiken, verven te kiezen op waterbasis of nog: ieder jaar de verwarmingsinstallatie na te laten kijken.
“De overheid probeert het probleem wel aan te pakken, maar voorlopig nog zonder opvallende vooruitgang te boeken. De hoogste pieken komen nu minder vaak voor dan enkele jaren geleden, maar de achtergrondconcentratie neemt zelfs nog toe.” Dat is een citaat uit een persbericht van BBL… uit 2005.
We zijn nog altijd ver verwijderd van waar we volgens de Wereld Gezondheidsorganisatie (WGO) moeten raken. De WGO zegt dat om de volksgezondheid te beschermen, de ozonconcentratie nooit boven 120 μg/m3 mag uitstijgen.
We zijn dus verplicht te herhalen dat een ernstig ozonbeleid een aantal keuzes moet maken die verder gaan dan wat vandaag op stapel staat.
In de plaats daarvan zitten we vandaag te wachten op het antwoord van de Europese Commissie op de Belgische vraag om uitstel. Uitstel om aan de luchtkwaliteitdoelstellingen van de Europese luchtrichtlijn te voldoen. Want die zouden in ons land zo moeilijk haalbaar zijn.
Wij zouden wel weten wat het antwoord zou moeten zijn, als de Commissie het ons zou vragen: “beste Belgen, doe maar een beetje beter je best, en kom volgend jaar eens terug.” Het gebrek aan vooruitgang is immers niet het gevolg van de onmogelijkheid om de uitstoot te verminderen, of een gebrek aan creativiteit om maatregelen te bedenken. De stilstand is het gevolg van een gebrek aan politieke wil om maatregelen te implementeren.
1 juli 2009 | Kris Van Rossem
|
08-07-2009 |
contact | disclaimer | zoek | privacy | abonneer op de babbels | vacatures | sitemap | in english |